Jestes w: Strona glowna > Psychotronika > Mandale czyli wgląd w siebie

Mandale czyli wgląd w siebie

Mandale przywędrowały do nas ze wschodu. W buddyzmie są harmonijnym połączeniem koła i kwadratu, obrazują jedność wszechświata. Koło jest symbolem nieba i transcendencji. To nieskończoność. Natomiast kwadrat to ziemia, wnętrze, człowiek. W buddyzmie tantrycznym mają duże znaczenie religijne, mandale tworzy się z rzeczy ulotnych i nietrwałych – na przykład z piasku a następnie niszczy. Jest to traktowane jako pewna forma medytacji. Mandale mogą być oczyszczające, wzmacniające, mogą wskazywać na określone cechy albo na obszary życia. Ludzie Zachodu zaadaptowali mandale do swoich potrzeb, głównie za sprawą Junga, który zastosował je w psychoterapii. Uważał, że pacjent w mandali wyraża to, co nieświadome, że dzięki mandali można go „odczytać”. Z drugiej zaś strony tworzenie mandali pomaga pacjentowi uporać się z  problemem, porządkując świat w mandali porządkuje swoje wnętrze. Sam tworzył jedną mandalę dziennie, żeby określić swój własny stan duchowy, psychiczny. Mandala weszła krąg zainteresowań psychotroniki jako narzędzie do samopoznania, rozwoju duchowego a także do uzdrawiania. Właściwie jej wykorzystanie opiera się głównie na pracach Junga. Interpretacja mandali jest niełatwa o tyle, że trzeba brać pod uwagę zarówno całość jak i poszczególne elementy – kolory, wzory, użyte symbole i ich wielkość oraz umiejscowienie. Tworzenie mandali i jej odczytywanie to sztuka, ale dostępna tak naprawdę każdemu – można nauczyć się jej na warsztatach, można poczytać książki. Można też po prostu tworzyć mandale i odczytać ją później kierując się jedynie intuicją – w mandali nie ma niczego z zewnątrz, niczego spoza osoby, która ją wykonuje.